Filling the gaps

The 2015 DP World Tour Championship,Dubai : Het was overduidelijk dat Rory McIlroy niet echt wilde meedoen in het gesprek met  Sullivan en de beide caddies.op de 17de holes van de 4de ronde.

Hij stond naar zijn tas te kijken; en ondertussen werd er 5 minuten gepraat en gelachen.
Iedereen weet hoe de afslag op de 17de was; de slechtste van de week, op een cruciaal moment. Hij was uit de zone; uit de concentratie……

Hoe had hij dit kunnen voorkomen? Misschien was het beter om met  tas en caddie al aan de voorkant van de teebox te gaan staan, zodat het gevoel “in de wedstrijd te zijn en te blijven” zou blijven voor de afslag op de 17de; dan was het ook niet tot een gesprek gekomen; samen even overleggen; boekje inkijken; vooral met processen bezig zijn, die met golf te maken hebben.
Voor ons amateurs komt zo’n moment op de tee-box maar al te vaak voor; in de baan sta je bij je eigen bal en meestal best op afstand van de ander. Maar op de tee-box begint pas de afleiding; ik heb het ook meegemaakt, wie niet; je speelt 4/5 holes fantastisch totdat je bij de par 3 komt en het oponthoud begint. Het gesprek gaat dan vaak niet alleen over golf, maar over allerlei andere zaken, waar je eigenlijk niet over wilt beginnen. Om van dit soort gesprekken weer naar je optimale concentratie moment te komen vergt heel veel mentale kracht/energie.

Hoe kun je handelen zodat je in je spel blijft?
1. Zeggen dat je even niet wilt praten? Of de gesprekken bewaart voor hole 19?
2. Letterlijk afstand nemen; naar een drinkwaterplek lopen; of je bal poetsen; je blijft even achter met lopen.
3. Jezelf bezig houden met processen: iets gaan lezen (caddieboekje); en vooral niet reageren teveel op wat de ander zegt; in een drie-bal kan dit wel makkelijker, de andere speler gaat in gesprek, jij dus niet.
4. Ga je je ergeren? Zeg het; pro-actief blijven!
Ik merk dat als ik teveel inga op gesprekken van andere spelers, mijn concentratie echt minder wordt; dit jaar heb ik in een senioren bokaal van 36 holes; de middagronde niet veel gepraat; ik ging in de 3-bal gewoon nauwelijks ergens op in. Of alleen met een ja; en that’s it.
Ik ging mijn middagronde steeds beter spelen; eindigde met 69 netto en werd 3de. Mijn flightgenoten stonden na de eerste ronde ver onder mij; maar door het geklets met elkaar was er van spelen geen sprake meer; ik zag het gebeuren.  In je cocon blijven is de beste optie; maar de ander moet daar ook begrip voor hebben, en dat respecteren. Je laten spelen!
Ik bedank flightgenoten ook vaker met de zin; bedankt dat je mij hebt laten spelen!